Kopen en verbouwen tijdens Corona

In de vorige blog Hoe het allemaal begon kon je lezen hoe we aan ons huis zijn geraakt en in maart vorig jaar een voorschot betaalden. Rozengeur en maneschijn, en toen kwam de pandemie. Het ver van ons bed verhaal kwam nu snel dichterbij, de grenzen over. Wat nu?

We kregen een papiertje mee dat we een optie namen op het huis. De rest van het voorschot dienden we binnen de 14 dagen te betalen. Ook nu weer één van de vrienden die ons uit de nood helpt om op korte tijd ons de nodige euro's voor te schieten. Maar nu sloten ook de grenzen. Hoe gaan we de koop kunnen afhandelen. Een geluk bij ongeluk dat bijna alle landen landen met Corona getroffen werden wat dan weer voor het nodige begrip zorgt en we samen naar een oplossing konden uitkijken. De oplossing was om de koop met een volmacht drager te doen. Lijkt eenvoudig maar wie kan je vertrouwen in een land waar je maar 2 maal bent geweest. Ook hier heeft mijn jaren omgaan met mensen op het werk de nodige mensenkennis bijgebracht. Onze makelaar in Polen, ja die kreeg mijn vertrouwen. Eén klein probleem, hij spreekt alleen Pools en ik niet. Er volgden de weken nadien 10-tallen e-mails die ik eerst vertaalde naar het pools met één programma en terug vertaalde naar het Nederlands met een andere programma om zeker te zijn dat er geen fouten in zaten. Het communicatiesysteem was opgestart.

Onze makelaar zocht een notaris, die hij vond in Krakau, die dit systeem van aankoop door buitenlander en met volmacht drager in handen wou nemen. Er volgden ook weer een aantal e-mails ook met de notaris, eigenaar en makelaar. Ik heb het aantal niet bijgehouden maar het waren er soms 10 per dag. Uiteindelijk was de dag van ondertekening aangebroken en had ik de nodige papieren door een beëdigd tolk laten vertalen en opgestuurd. Deze moesten origineel zijn en konden dus niet via e-mail verstuurd worden. 13 mei 2020 zaten onze makelaar samen met de eigenaar bij de notaris en werd na een korte #erontbreektnogeendocument toch getekend. Gelukkig was ik die dag thuis en kon dit document wel via e-mail geldig verklaard worden. Oef!!

Ik was die dag dus eigenaar geworden van een huis op 18 are grond in Podobin, een dorp in de gemeente Niedźwiedź. Ik kon amper die naam uitspreken en nu had ik er woning, op 1350 km van mijn woonst in België. Een huis waar nog veel moest gebeuren om een B&B te worden. Het valt me zonet op dat ik veel de 'ik' vorm gebruik, een gewoonte want het is wel ons huis, van mij en Emma. We konden weer wat afvinken op de lijst maar voor de volgende stap moesten we naar Podobin en de grenzen zijn dicht. Weer was er een oplossing. We hebben onze makelaar...

Je houd het niet voor mogelijk maar er was ondertussen al een band ontstaan en door het wederzijds vertrouwen en de nodige afspraken lukte ook dit deel. Hij zorgde voor een eerste verzekering van de woning, liet op mijn aanwijzen camera's plaatsen en een internet aansluiting koppelen. Schotelantenne voor tv-ontvangst kwam er nadien ook bij. De camera's zorgden ervoor dat we wat dichter bij het huis waren. Eerder verkregen plannen van het huis zorgden ervoor dat ik kon intekenen wat er geplaatst en toegevoegd zou worden. Nu was het wachten dat de grenzen open gingen zodat we de rest konden bespreken. Het idee om in 2021 van start te kunnen gaan leek al niet meer haalbaar. Een geluk bleek nadien.

16 juni 2020 was een lang verwachte dag toch aangebroken en kwamen we na 4 maand terug in Podobin. een grote camionette tot de nok gevuld met nodig startmateriaal aangevuld met een bestelling die we in polen konden gaan oppikken.

Wat we verwachten ter plaatse wisten we op voorhand. Een brousse, want de natuur doet er goed zijn werk. Een paar dagen hebben we nodig gehad om het gras te snijden en de wildgroei aan struiken in te tomen. onze eerste aankopen in Polen, namelijk bos- en grasmaaier kwamen als geroepen. De volgende dag hadden we afspraak geregeld met loodgieter en bouwmanager. Opdracht: een verwarmingssysteem voor 400m² en vloer met isolatie onder. Dit alles op korte termijn want het bouwverlof kwam eraan. Ook afspraak met beveiligingsfirma op zaterdag en installatie nog geen week later. We vliegen erin als een sneltrein en dat moet ook want we willen ver staan tegen de winter. Dit was wel wat voorbarig gezien de grootte van de woning en alle andere taken die we eerst moesten doen.

Terwijl ik dit schrijf scroll ik tussendoor door de honderden foto's die we maakten, een geheugensteun voor als we in België zijn en een herinnering aan al het gedane werk. Graag zou ik ze allemaal met jullie delen maar een blog met teveel foto's zou een fotoalbum worden. In augustus zijn we terug. Dan is de vloer gehard en kunnen we aan volgende werkzaamheden beginnen. Hout besteld om de plafonds te maken in de slaapkamers en een aantal nieuwe wanden te maken. Vanaf nu zijn we bijna wekelijks in Podobin door goede afspraken te maken op het werk en verlofdagen zo voordelig mogelijk in te plannen. En ondertussen blijft Covid de baas...